"Ktoś" i "nikt"...

Autor w
193
"Ktoś" i "nikt"...

(Łk 16, 19-31)
Jezus powiedział do faryzeuszów: “Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień ucztował wystawnie. U bramy jego pałacu leżał żebrak pokryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza. A także psy przychodziły i lizały jego wrzody. Umarł żebrak i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany.Gdy cierpiąc męki w Otchłani, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie (…)”

Bogacz i Łazarz – biedak, nędzarz i żebrak. Dwóch ludzi, róznie żyjących. Jeden korzystał z życia, miał wszystko czego ciało zapragnęło, dogadzał sobie, opływał w luksusy i kąpał się w szampanie nalanym do złotej wanny. Jego podniebienia dotykały najbardziej wyszukane potrawy z owocami morza i kawiorem na czele, które zapijał dobrej marki winem. Nosił ubrania najlepszych marek i wylewał na siebie drogie perfumy. Nie stronił od imprez i zabaw, czuł się na nich jak ryba w wodzie. A tuż niedaleko jego ogromnego pałacu leżał na jednym metrze kwadratowy, “nikt” – śmierdzący, w łachmanach, z wrzodami i innymi chorobami. Wyciągał rękę po ochłapy ze stołu pańskiego. Litość miały dla niego tylko psy, które swoją uzdrawiającą śliną lizały jego wrzody by choć trochę mu ulżyć. Dwóch ludzi. Dwa światy. Te same żołądki. Ta sama godość. Mimo to “przepaść”. Ileż rozbieżności. Jednakże śmierć nie pyta i nie patrzy na stan konta w banku, nie da się jej przekupić, łapówek też nie przyjmuje, zabiera tak i biedaka jak i bogacza. Może raczej trzeba powiedzieć, że śmierć PRZENOSI na tamten świat jednych i drugich. A tam już jest wszystko inaczej, to co miało znaczenie na ziemi, w niebie jest bez większego znaczenia, liczy się jakość przeżytego życia nasączonego miłością! I tak Łazarz znajduje się w niebie, bogacz idzie w otchłań piekła, bo niebo miał już na ziemi. Role się odwracają. To gorzka lekcja, która pokazuje, żeby nie przywiązywać się do tego świata, jego wygód, nawet jeśli do złudzenia przypominają niebo, raj na ziemi, nie ufać im. One zawsze pozostaną tylko złudzeniem…A po co się łudzić, szkoda czasu? Kiedyś przyjdzie taki czas, że “ktoś” stanie się “nikim”, a “nikt” stanie się “kimś” bo ON “pysznym się sprzeciwia a pokornym łaskę daje”.

54321
(12 głosów. Średnia 5 z 5)
Zostaw odpowiedź

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *